Yalnızlık Bir Seçim mi, Yoksa bir Mecburiyet mi?
Hayat, bazen bize seçim yapma şansı bırakmaz; bizi öyle bir noktaya iter ki, geriye tek bir yol kalır: Vazgeçmek.
Hatalı bir evlilik olacağının sinyallerini almama rağmen 2016 yılında başlayan evliliğimle birlikte, mutluluğun satın alınabilir bir şey olduğuna dair o büyük yanılgıya düştüm. 2018’de İstanbul’dan Ankara’ya taşındığımızda, aramızdaki duygusal boşlukları, maddi hediyelerin, bitmek bilmeyen tatillerin ve gereksiz alışverişlerin arkasına sığdırmaya çalıştım...Pandemi süreciyle birlikte bu döngü daha da hızlandı ve aramızda artan samimiyetsizlik, evimizin duvarlarını bir yuva değil, bir hapishane haline getirdi.
2022'de, boşanma kararımız sonrası eşyaları satıp barışınca tekrar ev dizmek zorunda kalmak ve ardından 2023 ve 2025 yıllarındaki dava süreçleri, bu döngünün bir parçası olmaktan çıkıp, kendi gerçeğimi bulma arayışına dönüştü.
Şimdi ben tek başıma Ankara’da, o hayalini kurduğum sadelikteyim. Sadece bir çantam ve birkaç kıyafetim ile.. Eski eşim ve çocuklarımın Malatya’daki hayatı devam ederken, ben uzun bir süre sonra yani evlenmeden önce olduğu gibi kendi ayaklarım üzerinde durabildiğimi görüyorum. Evet asıl önemli soru şu bu sadeleşme bir seçim miydi, yoksa hayatın beni getirdiği bir mecburiyet mi?
Belki ikisi de. Ancak kesin olan şu: Sahip olduklarım azaldıkça, ruhumun üzerindeki o ağır yük de kalktı. "Her şeyimi attım" dediğimde, aslında sadece fazla gelen eşyalarımdan değil, beni ben yapan o sahte mutluluk inşaatından kurtuluyorum. Artık biliyorum ki insanın huzuru, bir evin içini dolduran nesnelerin sayısında değil; bir bisikletin selesinde rüzgarı hissederken veya hiçbir şeye ihtiyaç duymadan sadece "olmanın" tadını çıkarırken gizli.
Ve bazen en büyük sadeleşme, kalbindeki o sessiz köşeyi korumaktır. Bugünlerde yaşadığım gibi; uzaktan, habersiz, beklentisiz sevmek... Birinin haberi bile olmadan o sevgiyi kalbinde bir çiçek gibi saklamak, sahip olduğum onca "eşyadan" çok daha hafif ve çok daha gerçek. Sadeleşmek sadece evi boşaltmak değil, aynı zamanda kalbi de gereksiz beklentilerden ve o sahte geçmişin tozundan arındırmaktır.
